Όταν βγαίνει ένας τεράστιος λαμπερός ήλιος, όταν το πρωινό χρωματίζεται με το γαλάζιο
τ' ουρανού, όταν η σιωπή σου παίζει φυσαρμόνικα και η μέρα σε καλωσορίζει, τότε είναι κρίμα να μην ζήσεις την ομορφιά όπως σου προσφέρεται σήμερα.
Έτσι κι εγώ τηλεφώνησα σ' έναν φίλο μου και του πρότεινα ν' αποδράσουμε, να ξεφύγουμε αυτό το σαββατοκύριακο. Δέχτηκε. Μπήκα στο αυτοκίνητο μου, πέρασα πήρα και τον φίλο μου απο το σπίτι του και ξεκινήσαμε το ταξίδι μας.
Φτάσαμε σ' ενα μικρό χωριό σκαρφαλωμένο πάνω σε μια υπέροχη πλαγιά με θέα τον Όλυμπο και το γαλάζιο της θάλασσας του Θερμαϊκού κόλπου. Τον Παλαιό Παντελεήμονα.
Ένα τοπίο πανέμορφο. Ένα χωριουδάκι τέλεια εναρμονισμένο με την φύση. Όλο το χωριό είναι ένα εξαιρετικό δείγμα παραδοσιακής μακεδονικής αρχιτεκτονικής αποτελούμενο από πέτρινα σπίτια με κεραμοσκεπές και μπαλκόνια ξύλινα, όμορφα πλακόστρωτα δρομάκια που οδηγούν σε καταπράσινες αυλές, από μικρά καταστήματα με παραδοσιακά προϊόντα, ξενώνες, καφέ και ταβέρνες με τοπική κουζίνα.
Ένα σκηνικό βγαλμένο από ταινία...
Ένα πανηγύρι ομορφιάς που σε οδηγεί σε συνάντηση με την ψυχή σου.
Ένα τοπίο που σε καλεί ν' ανοίξεις όλες τις χαραμάδες της ψυχής σου και να πλημμυρίσει μέσα σου όλη η ομορφιά, όλο το φως ...
Αυτό το σαββατοκύριακο που πέρασε ξέφυγα για λίγο απο τη σκιά μου.
Φόρεσα δυο φτερά στους ώμους μου και πέταξα ελεύθερα σε τοπία της ψυχής μου ...
πανέμορφο δείχνει!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή