Με πόνεσες πολύ, κι αν ψάχνεις το γιατί
η αγάπη σου δεν ήτανε κι ας έμοιαζε γιορτή.
Γελάω στη σιωπή, σε πίστεψα πολύ,
αυτό δεν ήταν καλοκαίρι ήταν πληγή.
Είναι που φεύγουν κι έρχονται
ονόματα και πρόσωπα,
θαύματα που δεν γιάτρεψαν κανένα.
Όμως κανείς δε μπόρεσε
τη θλίψη μου δεν χώρεσε,
γι' αυτό και τριγυρίζω λυπημένα.
Αφέθηκα πολύ, σ' αυτά που μου 'χες πει
η αγάπη σου όμως ήτανε μιας νύχτας γιασεμί.
Παρασκευή πρωί, σου γράφω βιαστική
κι αφήνω υστερόγραφο το πιο γλυκό φιλί...
