Διανύουμε εβδομάδα Eurovision και σκέφτηκα να κάνω μια μικρή αναφορά σε μερικές από τις πιο αγαπημένες μου συμμετοχές.
1987 και η Αλέξια είχε εκπροσωπήσει την Κύπρο με το τραγούδι Άσπρο Μαύρο. Ένα τραγούδι το οποίο ως παιδί μου άρεσε πολύ και θυμάμαι να το έχω ακούσει αμέτρητες φορές τότε από εκείνη την κασέτα.
1994 και η Frances Ruffelle είχε εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο με το τραγούδι We will be free. To τραγούδι αυτό τη χρονιά εκείνη είχε ακουστεί αρκετά στο ραδιόφωνο καθώς και στα εφηβικά πάρτυ. Υπό τους ήχους αυτού του τραγουδιού θυμάμαι πως σε κάποιο από εκείνα τα πάρτυ είχα πάρει το φιλί που αποζητούσα καιρό κι ας ήταν με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο.
1996 και η Gina G εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο με το τραγούδι Οoh aah... just a little bit. Το καλοκαίρι εκείνο το τραγούδι αυτό το είχα χορέψει αρκετές φορές στα club και συγκεκριμένα κάποιο βράδυ θυμάμαι πως στο ρυθμό αυτού του τραγουδιού μου έκανε στριπτίζ ένας πολύ γνωστός blogger.
2004 και η Lisa Andreas είχε εκπροσωπήσει την Κύπρο με το τραγούδι Stroger every minute. Την χρονιά εκείνη κάνω την θητεία μου στο ναυτικό και συγκεκριμένα στα Χανιά. Έχοντας τα κλειδιά του καρέ των αξιωματικών το ανοίγω και μπαίνει ένα ολόκληρο στρατόπεδο για να παρακολουθήσει τον διαγωνισμό. Την βραδυά εκείνη θα την θυμάμαι πάντα γιατί δεν έχω γελάσει περισσότερο παρακολουθώντας Eurovision.
Θα την θυμάμαι όμως εκείνη τη βραδυά και για το συγκεκριμένο τραγούδι το οποίο λίγους μήνες αργότερα θα σημάδευε έναν χωρισμό...
και κάτι μου λέει πως ξέρω ποιος ήταν αυτός που ξεβρακώθηκε χαχαχα. Go go Gina!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή